Η ενωμένη Ευρώπη για πολλούς ήταν ένας ονειρεμένος παράδεισος. Όμως τι γίνεται όταν στον ονειρεμένο παράδεισο μπλέκονται συμφέροντα και διάφορα άλλα θέματα; Η ιστορία ξεκίνησε με τον οικονομικό πόλεμο από τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες σε μικρές που έτσι κι αλλιώς δε θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν. Φυσικά, από αυτό τον πόλεμο δε γλύτωσε ούτε η χώρα μας, αφού κανείς δε πρόκειται τα ξεχάσει τον Παπανδρέου όταν το 2009 έλεγε πως θα δεχθούμε τη βοήθεια του ΔΝΤ, αφού τα χρήματα μας δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες μας.
Από τότε και μετά η ελληνική κοινωνία άρχισε να χωρίζεται σε πλούσιους και φτωχούς. Η μεσαία τάξη άρχισε να χάνεται από τα έξοδα, τα οποία παραφούσκωσαν. Συγκεντρώσεις, αγανάκτηση και νεύρα συνθέτουν το σκηνικό των επόμενων χρόνων μέχρι και σήμερα. Στον ίδιο ρυθμό ακολουθούν η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και άλλες χώρες. Η μόνη που αντιστάθηκε σε όλο αυτό τον οικονομικό πόλεμο είναι η Ισλανδία, η οποία κατάφερε να βγει από το αδιέξοδο μόνη της.
Η Γαλλία μπορεί να μην έχει την οικονομική αδυναμία των άλλων χωρών, αφού σε περίπτωση που ξεφύγει η κατάσταση σε πολλά πράγματα μπορεί να επιβιώσει για πολλούς και διάφορους λόγους, δέχεται ανελέητες επιθέσεις τρομοκρατίας από ισλαμιστές, ενώ εσωτερικά τα εργασιακά τελειώνουν και εκεί τη μέση τάξη. Οι Βρετανοί επέλεξαν να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχοντας όμως όλα αυτά τα χρόνια το δικό τους νόμισμα κάτι που δε τους επηρέαζε ουσιαστικά από το Ευρώ. Η νέα Πρωθυπουργός όμως έβαλε ήδη τις πρώτες φωτιές, αφού όπως δήλωσε δε θα είχε κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα σε περίπτωση που ξεσπάσει πόλεμος.
Το πιο φρέσκο γεγονός ήταν το πραξικόπημα του στρατού στην Τουρκία που δεν επιτεύχθηκε χάρη στην έγκαιρη επέμβαση του λαού, αν και ο καθένας μπορεί να πιστέψει πως ήταν και στημένο για ανέβει η δημοτικότητα του Ερντογάν. Πλέον η Τουρκία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης με τον Τούρκο Πρόεδρο να κάνει ουσιαστικά ότι θέλει. Απαγόρευση κυκλοφορίας όποτε θέλει, ελέγχους όποτε θέλουν οι αστυνομικοί σε πολίτες και αυτοκίνητα, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα σε όσους εργάζονται στο δημόσιο, φίμωση των ΜΜΕ και των περιοδικών, καθώς και έλεγχος σε κινηματογράφος και θέατρα για το περιεχόμενο, συνθέτουν το σκηνικό τουλάχιστον μέχρι και τον Οκτώβρη.
Φυσικά, δε μπορούμε να μείνουμε ανεπηρέαστοι από την κατάσταση της Τουρκίας, αφού είναι δίπλα μας, όμως η ζωή μας συνεχίζεται κανονικά σε όποιους ρυθμούς επιλέγει ο καθένας από εμάς. Δυστυχώς η Ευρώπη είναι ένα καζάνι που βράζει και με το παραμικρό μπορούν τα πράγματα να φτάσουν στο απροχώρητο, αφού όλοι είναι έτοιμοι να πατήσουν τη σκανδάλη για πολλούς και διαφόρους λόγους.
Από όσο φαίνεται η κατάσταση αυτή θα είναι για αρκετό καιρό πάνω από τα ευρωπαϊκά σύνορα. Το πρόβλημα είναι μέχρι που μπορεί να φτάσει όλη αυτή η κατάσταση και πόσο θα ταλαιπωρήσει τους λαούς με ακόμα πιο ακραίες καταστάσεις. Αυτό που μάλλον φαίνεται ότι πάει να γίνει είναι η ολοκληρωτική διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το θέμα είναι μετά από αυτό πως θα αντιδράσουμε εμείς.