Ο Γάλλος πιλότος που αγωνιζόταν στη Marussia πριν από 9 μήνες είχε ένα τρομακτικό ατύχημα στο Ιαπωνικό GP. Δυστυχώς το ξημερώματα του Σαββάτου ανακοινώθηκε από το νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν στη Νίκαια της Γαλλίας ο θάνατος του. Όλος ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και όχι μόνο πάγωσε στην είδηση του θανάτου του. Η τελευταία πράξη έγινε το πρωί στη Sainte Reparate Cathedral της Νίκαιας, όπου έγινε η νεκρώσιμη ακολουθία και ακολούθησε η ταφή του Γάλλου πιλότου.
Γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου του 1989 στη Νίκαια της Γαλλίας από τους Philippe και Christin Bianchi και είχε άλλα δύο αδέλφια. Ο Bianchi ήταν εγγονός του Mauro Bianchi, ο οποίος αγωνιζόταν σε διάφορα Πρωταθλήματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Η πρώτη εμπειρία του στο μηχανοκίνητο αθλητισμό ήταν μόλις σε ηλικία 6 ετών, όταν ο πατέρας του τον πήγε να οδήγηση σε πίστα καρτ. Έτσι ο Γάλλος οδηγός βρέθηκε στα 17 του χρόνια, να διαχειρίζεται από τον Nicolas Todt.
Το 2007, ο Bianchi έφυγε από τα καρτ και αγωνίστηκε στη γαλλική Formula Renault 2.0, όπου ανακηρύχτηκε πρωταθλητής με πέντε νίκες. Επίσης, αγωνίστηκε στη Formula Renault Eurocup όπου είχε μια θέση στο podium και έναn ταχύτερο γύρο σε τρεις αγώνες. Το 2008 ο Bianchi κέρδισε το Masters της Formula 3 στο Zolder, ενώ τερμάτισε τρίτος Formula 3 Euro Series. Ο Γάλλος συνέχισε στη F3 Euro Series και το 2009, οδηγώντας για λογαριασμό της ART line – up μαζί με τους Valtteri Bottas, Esteban Gutierrez και Adrien Tambay. Με οκτώ νίκες, ο Bianchi σφραγίζει τον τίτλο χωρίς να μπορεί να τον αντιμετωπίσει κανείς.
Το 2010 συνέχισε και πάλι για λογαριασμό της ART, αλλά αυτή τη φορά στο GP2. Αγωνίστηκε σε τρεις από τις τέσσερις αγώνες του πρωταθλήματος GP2 λαμβάνοντας δύο φορές θέση στο βάθρο, ενώ τραυματίστηκε στον αγώνα της Ουγγαρίας, αφήνοντας του ένα σπασμένο σπόνδυλο. Παρά τον τραυματισμό του τερμάτισε τέταρτος στο Πρωτάθλημα δείχνοντας πως διαθέτει μεγάλο ταλέντο. Το 2011 παραμένει στο GP2 για λογαριασμό της Lotus ART, με δεύτερο οδηγό τον Esteban Gutierrez, τερματίζοντας τρίτος στο Πρωτάθλημα.
Η πρώτη του επαφή με την F1 έγινε το 2009 όπου τον δοκίμασε η Ferrari στις δοκιμές της Jerez. Αποτέλεσμα ήταν προσληφθεί ως οδηγός στη Ferrari Academy, με τον όρο πως θα παραμείνει στη διάθεση της Ferrari. Στις 11 Νοεμβρίου του 2010 επιβεβαιώθηκε από την Ferrari ως οδηγός δοκιμών και αναπληρωματικός πιλότος της ομάδας για τη σεζόν του 2011, αντικαθιστώντας τον Luca Badoer. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2011, ο Bianchi δοκιμάζεται για τη Ferrari στο Fiorano, ολοκληρώνοντας 70 γύρους και σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο γύρου 1:00.213. Το 2012 η ιταλική ομάδα τον στέλνει δανεικό στη Force India, ενώ το 2013 γίνεται οδηγός της Marussia. Στο ντεμπούτο του με τη Marussia τερματίζει 15ος, ενώ στη Μαλαισία τερμάτισε 13ος.
Τον Οκτώβριο του 2013, η Marussia επιβεβαίωσε ότι ο Bianchi θα μείνει στην ομάδα και για την επόμενη σεζόν. Μάλιστα ήταν εντυπωσιακό και για τον ίδιο, αλλά και για την ομάδα του η 9η θέση GP του Μονακό, όπου έδωσε και τους πρώτους βαθμούς στη Marussia για το Πρωτάθλημα. Στο Ιαπωνικό GP ο τυφώνας έκανε την εμφάνιση του με αποτέλεσμα την καταρρακτώδες βροχή σχεδόν σε όλο τον αγώνα. Προς το τέλος του αγώνα ο Jules Bianchi έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του, με αποτέλεσμα να καταλήξει σε ένα βαρύ όχημα που βρισκόταν στο πλάι της πίστας και να χτυπήσει σοβαρά. Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν στο ίδιο σημείο είχε χάσει τον έλεγχο και ο Sutil ευτυχώς χωρίς σοβαρά προβλήματα.
Όπως αποκάλυψε η FIA η πίεση που δέχτηκε ο Γάλλος οδηγός έφτασε τα 92G, ενώ από τις φωτογραφίες και τα βίντεο που βρέθηκαν στη δημοσιότητα φάνηκε ξεκάθαρα πως το μονοθέσιο είχε καταστραφεί από τη δεξιά πλευρά. Ο Bianchi σε λιπόθυμη κατάσταση μεταφέρεται με αστυνομική συνοδεία στο νοσοκομείο της πόλης MIE περίπου 15 χιλιόμετρα από την πίστα. Αμέσως εισέρχεται στο χειρουργείο καθώς διαπιστώνεται πως έχει σοβαρές κρανιοεγκλεφαλικές κακώσεις.
Η FIA ανακοίνωσε πως βρίσκεται στην εντατική μονάδα θεραπείας, ενώ αμέσως βρέθηκαν κοντά του ο Graeme Lowdon, ο John Booth, ο Μάρκο Mattiacci και ο Felipe Massa. Οι γονείς του Bianchi έφτασαν την ίδια ημέρα στο νοσοκομείο ενώ τρεις ημέρες αργότερα βρέθηκαν κοντά του τα αδέλφια του και ο καλύτερος φίλος του Jules. Η βοήθεια από το νοσοκομείο και τους γιατρούς της MIE ήταν άψογη στηρίζοντας σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικά όλη την οικογένεια. Λίγο καιρό μετά η κατάσταση σταθεροποιήθηκε χωρίς όμως να υπάρχει κάποιο νέο που θα αναπτέρωνε τους πάντες. Η μεταφορά τους στη Νίκαια της Γαλλίας έφερε τους δικούς του ανθρώπους ακόμα πιο κοντά στη μάχη που έδινε για να κρατηθεί στη ζωή.
Δυστυχώς για το Γάλλο πιλότο, αλλά και τη οικογένεια του η βελτίωση που περίμεναν δεν ήρθε ποτέ. Η κατάσταση παρέμεινε σταθερή για αρκετό καιρό, κάνοντας την οικογένεια του, αλλά και όλο τον κόσμο να περιμένουν ένα σημάδι βελτίωσης για να αναπτερωθεί το ηθικό. Ο Jules δεν άντεξε και έφυγε και από τη ζωή στις 17 Ιουλίου λίγες ημέρες πριν κλείσει τα 26 του χρόνια. Η οικογένεια συντετριμμένη ανακοίνωσε το θάνατο του με την παρακάτω ανακοίνωση.
“Με βαθιά θλίψη οι γονείς του Jules Bianchi, Philippe και Christin, ο αδελφός του Tom και η αδελφή του Melanie, επιθυμούν να αναφέρουν ότι ο Jules απεβίωσε το βράδυ στο νοσοκομειακό κέντρο στη Νίκαια. Πάλεψε μέχρι το τέλος, όπως κάνει πάντα, αλλά χθες έχασε τη μάχη του έδωσε. Αισθανόμαστε μια τεράστια θλίψη”.
Ο Jules Bianchi ήταν ο πρώτος πιλότος που χάνει τη μάχη για τη ζωή μετά το θάνατο του Ayrton Senna το 1994. Η FIA ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του απέσυρε το νούμερο 17, ενώ γίνονται ενέργειες το Ιαπωνικό GP, να ονομαστεί Jules Bianchi GP. Πέρασαν 21 ολόκληρα χρόνια για να χαθεί ένας ακόμα πιλότος της F1, εξαιτίας κάποιου ανθρώπινου λάθους. Σημασία δεν έχει ποιος φταίει, (αν υπάρχει ένοχος θα πρέπει να τιμωρηθεί) αλλά ότι ο Γάλλος πιλότος δε βρίσκεται πια μαζί μας, καθώς ξεκίνησε ένα άλλο ταξίδι για να βρεθεί κοντά στον Ayrton Senna, τον Ronald Ratzenberger και το Jules Villeneuve. Είμαστε σίγουροι πως εκεί θα νιώθει όσο καλά ένιωθε όταν βρισκόταν μέσα στο μονοθέσιο του τρέχοντας σε κάποια πίστα. Καλό παράδεισο Jules.