Το 2014 μετράει ημέρες για να μας αφήσει και να μπούμε στο 2015. Όσοι από εμάς κάνουν απολογισμό θα δουν πως όχι μόνο τίποτα δεν πήγε μπροστά, αλλά οι περισσότεροι είδαν να πηγαίνουν πίσω τα πάντα σε όλους τους τομείς. Η χρονιά που φεύγει για τις αυτοκινητοβιομηχανίες και την ελληνική αγορά αυτοκινήτου κλείνει με θετικό πρόσημο σε σχέση με το 2014. Αυτό βέβαια δεν έφερε καμία ανάπτυξη, αφού οι έμποροι αυτοκινήτων μπόρεσαν να καλύψουν λίγα από τα έξοδα που τους κυνηγάνε.
Το μεγαλύτερο μέρος του αγοραστικού κοινού στράφηκε προς τα πετρελαιοκίνητα και κατ επέκταση φυσικού αερίου αυτοκίνητα για μεγαλύτερη οικονομία. Όπως όλα δείχνουν η πτώση της τιμής του πετρελαίου, θα μεγαλώσει τον αριθμό των πωλήσεων, αφού ο καθένας από εμάς σκέφτεται τα καθημερινά του έξοδα. Το θέμα είναι αν όλα αυτά σώζουν την κατάσταση ή όχι. Τα στοιχεία δείχνουν πως τα θετικά νούμερα θα συνεχιστούν, αλλά αυτό δε σημαίνει πως όλα είναι καλά.
Η απόσυρση τελικά και επίσημα ισχύει και για το 2015, γεγονός που δείχνει πως θα λειτουργήσουν και την επόμενη χρονιά οι αντιπροσωπείες, αφού η έκπτωση για την αγορά νέου αυτοκινήτου μπορεί να μειώσει την τιμή από 600 έως και 3.000€ ή και πολλές φορές να ξεπεράσει το μεγαλύτερο νούμερο. Δυστυχώς για άλλη μια χρονιά δεν ήρθε στη Βουλή η ρύθμιση για τα μειωμένα Τέλη Κυκλοφορίας. Για άλλη μια χρονιά πολλοί παρέδωσαν πινακίδες με την προϋπόθεση να πληρώσουν μειωμένα τέλη, τα οποία δεν ήρθαν ποτέ. Τελικά άλλαξε κάτι ή πάλι παραμένουμε στα ίδια κοροϊδεύοντας ο ένας τον άλλο;
Τις τελευταίες ημέρες πλανάται στον αέρα ένα κύμα τρομοκρατίας στη χώρα περί απόσυρσης από το Ευρώ και γενικά δημιουργείται ένα κλίμα πανικού με Εθνικές Εκλογές και διάφορα άλλα καταστροφικά σενάρια. Κάνεις δεν έχει σκεφτεί να ρωτήσει τον απλό πολίτη τι θέλει να γίνει. Κάνεις δε ζητάει την άποψη κανενός. Κανείς δεν κοιτάει πως κάποιοι άνθρωποι, είτε λέγονται μισθωτοί, είτε λέγονται συνταξιούχοι, είτε λέγονται νέοι, ψάχνουν την καθημερινή τους επιβίωση παλεύοντας με ένα σωρό προβλήματα. Τελικά τι μας νοιάζει; Το μέλλον της χώρας ή το μέλλον των ανθρώπων; Εδώ και χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο να υπάρχουν έτοιμες προτάσεις σχετικά με την ανάπτυξη δική μας αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία όμως δε γίνεται δεκτή μπροστά στο φόβο ότι η Ελλάδα μπορεί να βγει από την κρίση με τα δικά της χέρια.
Τα πολιτικά συμφέροντα σταματούν τις προσπάθειες όσων θέλουν να δημιουργήσουν εργοστάσια στη χώρα μας και κατ επέκταση να προσφέρουν εργασία σε νέους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν όνειρα και θέλουν ένα καλύτερο αύριο. Μήπως τελικά δε θέλουμε να αλλάξει αυτή η χώρα; Μήπως τελικά δε θέλουμε να πάμε μπροστά; Μήπως τελικά τα συμφέροντα είναι τόσο δυνατά που δεν αφήνουν 300, 400, 500 ανθρώπους, να δουν τι συμφέρει αυτή τη χώρα και το λαό της; Τελικά το μόνο που είδαμε και φέτος ήταν ένας ακόμα χρόνος να φεύγει.
Στο χρόνο που φεύγει, πολλά συνέβησαν, 365 ημέρες πέρασαν με εύκολα και δύσκολα, άνθρωποι ήρθαν και έφυγαν, άλλοι παραμένουν, όνειρα και ελπίδες έκαναν τις δικές τους διαδρομές, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως η υγεία παραμένει αξία ανεκτίμητη. Υγεία παιδιά, υγεία.