ikonomopoulosΑν και είχα στο μυαλό μου να γράψω ένα τελείως διαφορετικό κείμενο, αυτά που συνέβησαν την Κυριακή με έκαναν να αναρωτηθώ αν τελικά η ανθρώπινη ζωή έχει αξία ή όχι. Αν έχει αξία, θα ήθελα να μου εξηγήσει κάποιος πώς κοστολογείται. Σε χρήμα; Σε δόξα; Σε συναίσθημα; Σε τί; Το ατύχημα του Bianchi στη Formula 1 σύμφωνα με τις εξελίξεις, όπως αυτές έχουν μέχρι τη στιγμή που γράφεται το κείμενο, φαίνεται ότι έγινε λόγω ανθρώπινου λάθους. Φυσικά πάντα ένας άνθρωπος έχει το δικαίωμα του λάθους, αλλά πόσο λάθος μπορεί να θεωρηθεί όταν αυτό επιφέρει είτε σοβαρά κινητικά προβλήματα, είτε ακόμα και την ίδια τη ζωή ενός ανθρώπου. Για την ιαπωνική αστυνομία φαίνεται πώς δεν υπάρχουν ανθρώπινες ευθύνες και η υπόθεση κλείνει έτσι απλά.

Ίσως ό,τι προαναφέρεται σε κάποια χρόνια, αν όλα πάνε καλά, να είναι ανούσιο ακόμα και για τον ίδιο τον αθλητή. Στην περίπτωση της Εγνατίας όμως, τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά από όσο φαίνονται. Χάθηκαν πέντε άνθρωποι, χωρίς λόγο και αιτία. Υπεύθυνοι θεωρούνται δύο άνθρωποι, η ζωή των οποίων, από όσο φαίνεται, θα καταστραφεί. Είναι όμως οι πραγματικά και μόνοι υπεύθυνοι αυτοί οι δύο; Είναι δυνατόν ένας οδηγός ενός τροχοφόρου οχήματος (δεν κοιτάζω εάν είναι νταλίκα, ή αυτοκίνητο, ή ακόμα και κάρο) να έχει καταλάβει ότι το όχημά του είναι χωρίς φρένα και να συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του; Δε μπορεί να σκεφτεί ότι το παραμικρό μπορεί να κοστίσει; Είναι δυνατό να μη σκεφτεί τον εαυτό του; Και εάν αυτός δεν το ξέρει, η εταιρεία που έχει αναλάβει το service του εκάστοτε οχήματος είναι δυνατό να μη γνωρίζει το χρόνο ζωής των φρένων και να μην τα ελέγχει;

Από την άλλη, είναι δυνατόν σε μια νέα Εθνική Οδό που πληροί όλα τα ευρωπαϊκά πρότυπα να έχουν προγραμματιστεί έργα, χωρίς να υπάρχει οδική σήμανση; Πόσο μπορεί να αντικαταστήσει τη σήμανση ένα φορτηγάκι 500 μέτρα πριν και δύο άνθρωποι με μια σημαία μόλις 100 μέτρα πριν; Ο υπεύθυνος του έργου δε μπορούσε να σκεφτεί ότι εάν κάποιος οδηγούσε λίγο πιο γρήγορα, ή δεν έβλεπε, θα μπορούσε να είχε σκοτώσει ακόμα και τους ίδιους τους ανθρώπους που ήταν υπεύθυνοι για τη σήμανση; Για την τροχαία δε θα μιλήσω, γιατί πάντα είναι στο σημείο του συμβάντος και ποτέ δεν είναι. Όλα αυτά μπορούν να θεωρηθούν λάθη, όμως στους ανθρώπους που έφυγαν ποιος θα εξηγήσει ότι βρέθηκαν στο λάθος τόπο, τη λάθος ώρα, στη λάθος στιγμή; Ποιος θα τους εξηγήσει ότι πλήρωσαν με την ίδια τους τη ζωή τη “βλακεία” ή την “ηλιθιότητα” φαινομενικά “δύο ανθρώπων”;

Έργα, ανάπτυξη, πολιτικός και κοινωνικός εκσυγχρονισμός, ξύλινοι λόγοι στο βωμό της καταξίωσης. Άνθρωποι στους δρόμους που τρέχουν για ένα μεροκάματο, του τρόμου, όπως αποδεικνύεται, χωρίς καμία ασφάλεια, θύματα της σύγχρονης εποχής και της παγκόσμιας τροχιάς ανάπτυξης. Κατακριτέα και κατάπτυστη η αντίδραση του οδηγού να το βάλει στα πόδια, όμως τον τρόμο στα μάτια του αναλογιζόμενος το πολιτικό γαϊτανάκι που θα τον εμπλέξουν, ποιος τον είδε; Κανείς και είναι απόλυτα φυσιολογικό, αφού σκόρπισε το θάνατο στο διάβα του. Όμως οι κύριοι με τις μάσκες πάλι θα μοιράζουν τα συλλυπητήριά τους την ώρα που η “αυλή” τους θα κανονίζει τα επόμενα καρτέρια θανάτου. Τελικά, η ανθρώπινη ζωή τί κόστος έχει;

Ξενοφών Οικονομόπουλος